2010. Een nieuw begin

2010, een nieuw begin. Een nieuw decennium. Ook een nieuw begin v.w.b. mijn ontdekking in de wereld van het tekenen. Schilderen is erbij gekomen. Het is zo leuk, om naast het tekenen ook te schilderen. Met schilderen bedoel ik dan het schilderen met olieverf en acryl, maar ook het schilderen met waterverf, met aquarel.
Schilderen zie ik als een verlengde van het tekenen. Kan je goed tekenen, dan kan je ook schilderen.
Goed schilderen wil ik niet meteen zeggen, maar je kan schilderen. Je hebt kennis van het perspectief, verhoudingen e.d.
Met kleur bezig zijn is zo een welkome afwisseling van alleen maar in grijstinten werken. Heerlijk! Kleurverhoudingen en kleurkennis dat komt vanzelf. Learning on the job noem ik het.
Ik ben afgelopen dagen naar een aantal musea geweest in Rotterdam, Den Haag en Maastricht. Wat ik daar allemaal gezien heb is ongelooflijk en grenst aan het onwaarschijnlijke. Met name Rotterdam en dan de Kunsthal was geweldig. Edward Hopper, wat een fantastisch schilder. Hij en een aantal collega's die daar "hingen" waren van origine illustrator en dat zie je dus ook daadwerkelijk terug in de schilderijen. Getekende schilderijen noem ik het. Geweldig!!! Zo mooi. Iemand die geen passie heeft voor tekenen en schilderen begrijpt niet wat ik bedoel. Je zou het eens moeten zien.
Het mooiste was echter Maastricht en dan het museum Bonnefanten. Hier hadden ze een tentoonstelling van Elizabeth Peyton. Live Forever. Joechei. Gesmuld hebben wij, mijn vrouw en ik. Peyton maakt veel gebruik van primaire kleuren, iets wat heel gewaagd is, vind ik. Maar zo ontzettend mooi. Iedereen die van Limburgse vlaaien en van schilderen houdt zou moeten afreizen naar Maastricht om te genieten van de vlaai en Elizabeth Peyton. Ik roep wel vaker dat iets leuk is, maar dit is genieten pur sang. Ze heeft o.a. in het Moma gehangen en dit is niet de eerste de beste, het Moma. Ik ben er geweest en ik kan jullie verzekeren dat daar alleen de toppers hangen. De toppers onder de schilders en tekenaars dan. Nu hangt ze dus ook in het Bonnefantenmuseum te Maastricht. Ik zeg jullie, zeker het bezoeken waard. Verder ben ik nog naar het fotomuseum in Den Haag geweest. Sally Mann (familie van?) heeft daar een tentoonstelling. Het leuke is dat Sally uit een streek komt waar ik jaren gewoond heb en dat is het leuke voor mij. Bovendien heeft ze een heel mooie tentoonstelling die zeker het bezoeken waard is. Wat was er nog meer in Den Haag? O ja, Cezanne, Picasso en Mondriaan. In vergelijking met wat ik gezien heb in Aix-en-Provence over en van deze schilders stelt de tentoonstelling in het Gemeentemuseum in Den Haag bar weinig voor. Sorry, Gemeentemuseum Den Haag!

Cezanne – Picasso – Mondriaan

Goed nieuws voor de kunstliefhebbers onder ons. Cezanne, Picasso en Mondriaan zijn te bewonderen in het Gemeentemuseum in Den Haag, althans hun schilderijen. Ik ben vorig jaar naar een overzichtstentoonstelling geweest van Picasso en Lucian Freud in hetzelfde museum en toen konden de aanwezige schilderijen van Picasso mij niet bekoren, daarentegen waren de schilderijen van Freud een ware openbaring. Toen had ik zoiets van Picasso kan mij in de toekomst gestolen worden. Zijn schilderijen zijn niet interessant voor mij. Nu ben ik afgelopen zomer naar een tentoonstelling geweest in het Musee Granet in Aix en Provence (daar waar ik een huisje wil kopen) van Paul Cezanne en Pablo Picasso en dat was een van de mooiste overzichtstentoonstellingen die ik ooit gezien heb. Fenomenaal!! Jazeker óók de schilderijen van Picasso. Eerlijkheidshalve moet ik bekennen met het schaamrood op mijn wangen, dat de schilderijen van Picasso mij meer konden bekoren dan die van Paul. U ziet, het kan verkeren. Ik hoop voor u, maar zeker ook voor mijzelf, dat de collectie van Pablo een andere collectie schilderijen is dan die ik vorig jaar gezien heb en als er schilderijen, al is het maar een fractie, van Pablo en Paul uit Aix en Provence aanwezig zijn, dan wordt een bezoek aan het gemeentemuseum in Den Haag een waar feest, dat beloof ik u!!!